Gotthard Atılımı

Kaspar Winkler işini 1910’da kurdu. İlk buluşları, graniti koruyan ve temizleyen maddeler (Conservado, Purigo) ve Sika adlı bir harç su geçirmezlik maddesiydi. 1911’de firması Kasplar Winkler & Co.’yu Ticaret Sicili’ne kaydettirdi. Sınırlı sorumlu ortağı olan bir kimyagerle birlikte, yapı kimyasallarını pazarlamayı denedi. İlk yıllarda işi bir hayli zordu. Winkler özellikle 1. Dünya Savaşı sırasında zarar etti. İşler 1917’ye kadar toparlanmaya başlamadı. Dönüm noktası, 1918’de İsviçre Federal Demiryollarının Sika’yı Gotthard bölgesindeki tünellerin su yalıtımında kullanarak başarılı denemeler gerçekleştirmesi ile oldu. Sika böylece elektrikli trenlerin kullanılabilmesi için gerekli hale geldi. İsviçre Ulusal Demiryolları ilerleyen yıllarda Sika’yı 67 tünelin su yalıtımında kullandı.

Bu başarının ertesinde, Kapsar Winkler & Co. yapı kimyasalları potansiyelini yurt dışında da denedi. Ancak, sürekli olmayan ihracatın ötesine geçmek zorlu bir yükümlülüktü. Lisansları dünya genelinde satma girişiminin ilki başarısızlıkla sonuçlandı. İkinci girişim ise başarılıydı: 1921’de Güney Almanya’da küçük ölçekli üretim tesisiyle bir şube açıldı. Ancak kararlı şekilde genişlemek için, liderlik kapasiteleri ve bağlantıları henüz yeterli değildi. Bu durum, 1926- 1928 yılları arasında İngiltere, İtalya ve Fransa’da iştirakler kurma faaliyetlerine katılan bir Yurtdışı Faaliyetleri Müdürü’nün işe alınmasıyla birlikte çözüme ulaştı.  Akıllıca yaptığı anlaşmalarla, bu müdürün işten çıkarılması imkânsız hale geldi. 1928’de Winkler’in damadı Fritz Schenker firmanın yönetim kuruluna katıldı. Kayınpederine, Yurtdışı Faaliyetleri Müdürü ile yaptığı anlaşmaların çok da avantajlı olmadığını anlattı. Taraflar üç yıl boyunca, 1932’deki elden çıkarma kararına kadar anlaşmazlık yaşadı: Yurtdışı Faaliyetleri Müdürü Alman ve İtalyan iştiraklerin mülkiyetlerini ve diğer birçok Avrupa ülkesinde de marka hakkını eline aldı. Artık Avrupa pazarını paylaştıkları şüphesiz olsa da, Schenker dünya genelinde genişlemeye azimle devam etti. 1935’e kadar, Sika Avrupa, Güney Amerika ve Asya’da yer bulmuştu.